© PAKAPRICH | Adventure Travel & Photography

เจ้าบ้าน

October 15, 2017

เรื่องเล่าจากอเมริกาใต้ ตอนที่ 23

 

 

 

ณ เมือง Cusco ประเทศเปรู เราพักอยู่ที่โฮสเทลนอกเมืองเพราะมีราคาถูกและไม่วุ่นวาย ไม่น่าแปลกใจที่ร้านอาหารก็มีราคาถูกไปด้วย

 

เย็นวันนึงที่เราเดินไปเจอร้านอาหารเซทประจำวันที่มีขนาดไม่ใหญ่มีพื้นที่ประมาณ 1 ห้องแถว แต่คนในร้านเต็มไปหมด มองเข้าไปไม่เห็นนักท่องเที่ยวเลยซักคน 

 

เรา โบ๊ท และเพื่อนไต้หวันเดินดุ่มๆ เข้าไปในร้าน พนักงานบอกให้รอแป๊บนึงเพราะโต๊ะเต็มแล้ว ไม่กี่ชั่วอึดใจที่เรากำลังจะเดินออกไปรอหน้าร้าน มีผู้ชายเปรู 2 คนที่นั่งอยู่โต๊ะที่นั่งได้ 5 คน เรียกให้พวกเราไปนั่งร่วมโต๊ะกับเค้าได้

 

Amaru เป็นหนุ่มเปรูที่พูดภาษาอังกฤษได้คล่องแคล่วฉะฉาน เพราะไปทำงานเป็นนักดนตรีอยู่ที่ Australia เป็นเวลาหลายปี ช่วงนี้เป็นช่วงที่เค้ากลับบ้านมาเยี่ยมเยียนครอบครัวและเพื่อนๆ 

 

“เคยดื่ม chica รึยัง” เพื่อนใหม่ของเราถาม

 

เราเคยลองชิมแต่ chicha morada น้ำสีม่วงที่ทำมาจากข้าวโพดดำที่มีรสชาติออกหวานๆ หาซื้อได้ตามตลาดทั่วไป แต่ Amaru บอกว่า chicha ที่เค้าหมายถึงนั้นแตกต่างออกไป

 

เมื่อ Amaru รู้ว่าพวกเรายังไม่เคยมีใครได้ลองชิม เลยอาสาว่าวันพรุ่งนี้จะพาไปกินร้าน chicha ที่อร่อยที่สุดใน Cusco ที่มีแต่คนท้องถิ่นเท่านั้นแหละที่รู้จักกัน!

 

เรารู้สึกดีใจมากที่ได้มาเจอ Amaru และรู้สึกขอบคุณในความมีน้ำใจของเค้า

 

9 โมงเช้าวันถัดมา Amaru กลายเป็นไกด์อาสาพาเราไปเดินเล่นในตลาดท้องถิ่นถึง 2 แห่ง และแนะนำร้านอาหารและขนมต่างๆ ที่อยู่ในตลาด

 

เราเดินเล่นและกินข้าวกันจนล่วงเลยเวลาเที่ยง และหลังจากกินข้าวเสร็จ Amaru ก็พาเราเดินออกไปนอกเมือง เจอเพื่อนของเค้าที่ร้านเครื่องประดับแห่งหนึ่งแล้วไปด้วยกัน Amaru และเพื่อนพาเราเดินขึ้นเขาไปตามขั้นบันไดเรื่อยๆ ไร้วี่แววของร้านคาเฟ่ ร้านอาหาร หรือแม้แต่ผู้คนระหว่างทาง

 

ฝนเริ่มตั้งเค้าทำท่าว่าจะตกในไม่ช้า เราเดินกันขึ้นมาเจอกับบ้านหลังหนึ่งที่มีประตูไม้ปิดมิดชิด

 

“ถึงแล้ว ที่นี่แหละ!” เพื่อนของ Amaru กล่าวขึ้น พร้อมกับเดินไปกดกริ่งหน้าบ้าน

 

ป้าเจ้าของบ้านเดินมาเปิดประตูให้เราเข้าไปในบริเวณบ้านที่ดูมอซอ ลานหน้าบ้านมีโต๊ะอยู่ตัวนึง มีแก้วเปล่าใบใหญ่วางไว้บนโต๊ะอยู่ 2-3 แก้ว มีแมลงวันบินว่อนรอบๆ โต๊ะ ลักษณะคล้ายกับว่าเพิ่งมีแขกมากิน chicha แล้วจากไป เหนือโต๊ะขึ้นไปเป็นราวตากผ้าที่มีผ้าตากอยู่เต็มไปหมด

 

ใครจะไปคิดว่าร้าน chicha ที่อร่อยที่สุดใน Cusco ตามฉบับคนท้องถิ่นจะหน้าตาแบบนี้?!

 

เรานั่งลงบนพรมขนสัตว์ที่แผ่หลาบนม้านั่งไม้รอให้ป้าเจ้าของบ้านทยอยนำ chicha แก้วโตมาเสิร์ฟทีละ 2 แก้ว

 

“Salud!” ทุกคนกล่าวพร้อมกับชนแก้ว

 

ริมฝีปากสัมผัสกับปากแก้ว ของเหลวสีขาวขุ่นและฟองฟูฟอดจากเครื่องดื่ม chicha กำลังไหลเข้าปากผ่านสัมผัสของลิ้น...

 

จากจินตนาการของเราที่มีกับเครื่องดื่มชนิดนี้ พอได้ยินว่าทำมาจากข้าวโพด ก็คิดไปเองว่าคงจะมีรสชาติคล้ายคลึงกับนมข้าวโพดบ้านเราที่ หอม กลมกล่อม และหวานนุ่มลิ้น

 

แต่พอเรากลืน chicha เข้าไปหลายอึกใหญ่กลับต้องประหลาดใจ เพราะ chicha ที่เราดื่มนั้นมีรสชาติทั้งเปรี้ยวและซ่า ผิดกับรสชาติในจินตนาการที่คิดไว้เยอะ เป็นรสชาติที่แปลกประหลาดและไม่เคยได้ลิ้มลองที่ไหนมาก่อน 

 

chicha ที่เราดื่มไปนั้นเป็นน้ำหมักที่ทำมาจากข้าวโพดขาว เลยไม่น่าแปลกใจที่จะได้กลิ่นฉุนเหมือนมีแอลกอฮอล์ผสมอยู่ 

 

สุดท้ายแล้วเราก็ไม่สามารถบอกได้อยู่ดีว่า chicha ที่นี่เป็น chicha ที่อร่อยที่สุดใน Cusco รึเปล่า เพราะเราไม่เคยได้ลองชิมของที่ไหนมาก่อนเหมือนกัน

 

ฝนที่ตกลงมาเมื่อครู่นี้เริ่มตกแรงขึ้น ป้าเจ้าของบ้านเลยชวนพวกเราไปนั่งข้างในบ้านส่วนที่เป็นห้องครัว เผยให้เห็นหม้อน้อยใหญ่ที่กำลังต้ม chicha อยู่หลายลิตร

 

ในครัวเราได้ยินเสียง “กุ้ยๆ” อยู่เป็นระลอก ก็แอบไปเห็นครอบครัวหนูตะเภาที่แอบอยู่ใต้ขาโต๊ะที่ตั้งเตาอยู่หลายสิบตัว แถมยังมีหมา แมวที่เดินเพ่นพ่านผ่านไปมาอยู่รวมกันได้ทุกสปีชี่ส์

 

ฝูงหนูตะเภาเหล่านี้ไม่ได้เลี้ยงไว้สำหรับดูเล่น แต่เป็นอาหารท้องถิ่นของคนเปรู คาดว่าที่เค้าเอาไว้ในครัวก็คงอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของวัตถุดิบอาหารแหละมั้ง

 

เราได้กล่าวขอบคุณและบอกลา Amaru ที่ร้าน chicha แห่งนี้ และหวังว่าจะได้ทำหน้าที่ “เจ้าบ้าน” ให้กับเค้าเวลาที่ Amaru มาเยือนประเทศไทยในอนาคตข้างหน้าบ้าง :)

Please reload

  • Black YouTube Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon