© PAKAPRICH | Adventure Travel & Photography

ภูเขาลูกแรก (2)

September 3, 2017

เรื่องเล่าจากอเมริกาใต้ ตอนที่ 17
 

 
เราไม่รู้ว่าโบ๊ทใช้เวลาทั้งหมดในการเดินไปเท่าไหร่ แต่การนั่งรออยู่บนยอด Tarija ก็ไม่แย่นัก เพราะจากตรงนี้เราเห็น Pequeño Alpamayo อย่างชัดเจน แถมยังได้นั่งดูวิวพระอาทิตย์ขึ้นอย่างสบายๆ อีกด้วย 

เมื่อโบ๊ทและไกด์กลับมา หลังทั้งคู่พักให้หายเหนื่อยก็เริ่มเดินลง คราวนี้ไกด์บอกให้โบ๊ทเดินนำ เรายังคงอยู่ตรงกลางเหมือนเดิม ขาลงนั้นง่ายกว่าขาขึ้นเยอะเลย สามารถเดินลัดทางที่เดินมาก็ได้ เปิดเส้นทางใหม่ก็ได้ เพราะความชันทำอะไรเราในตอนขาลงไม่ได้เลย 

ปกติโบ๊ทเป็นคนเดินลงเร็วมาก แต่ไม่ใช่ในการเดินลงครั้งนี้
"ทำไมวันนี้เดินลงช้าจัง" เราถามโบ๊ท เพราะเชือกที่ผูกติดระหว่างเรากับโบ๊ทมันหย่อนจนลากพื้น
"เค้าเหนื่อย" โบ๊ทตอบสั้นๆ ห้วนๆ
"เดินเร็วขึ้นอีกนิดได้มั้ย? เดินช้าๆ นานๆ มันเมื่อยอ่ะ"

โบ๊ทไม่ได้ตอบอะไรแต่ก็เดินเร็วให้อยู่แป๊บนึงแล้วกลับมาเดินเต๊าะแต๊ะช้าๆ เหมือนเดิม เราต้องคอยจับและสะบัดเชือกไม่ให้เกี่ยวกับหนามรองเท้าเสมอ

เราเริ่มหงุดหงิดในการเป็น "คนกลาง" ที่โดนผูกติดไว้กับคนสองคน ตอนขึ้นก็ต้องเดินเร็วตามไกด์ ตอนลงก็ต้องเดินช้าตามโบ๊ท แถมมันก็ยังถือเป็นส่วนนึงที่ทำให้เราปีนพีคลูกแรกไม่สำเร็จ 

เราเดินจามขวานน้ำแข็งไปทั่วตลอดทางเดินลงมาเพราะรู้สึกหงุดหงิดและโมโหในความล้มเหลวในครั้งนี้ 

ความรู้สึกอึดอัดและทำอะไรไม่ได้มันกัดกินหัวใจ เราเดินน้ำตาซึมอยู่ใต้แว่นกันแดดอีกครั้งเพราะความรู้สึกที่มีมันผสมปนเปกันไปหมด ทั้งเสียใจ ทั้งหงุดหงิดที่ปีนเขาลูกแรกไม่ได้ แต่ก็ทั้งรู้สึกยินดีและอิจฉาโบ๊ทที่ได้ทำสำเร็จ 

แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้มันเป็นความผิดของไกด์มั้ย? มันไม่ใช่เลย เราเลยได้แต่โทษตัวเองที่ยังแกร่งไม่พอ ถ้าเราแข็งแรงกว่านี้ ต่อให้ไกด์จะเดินเร็วเดินช้าแค่ไหนก็คงตามทันแบบไม่หมดแรงขนาดนี้ และมันก็เป็นที่ตัวเราเองนั้นตัดสินใจไม่เดินต่อจากยอด Tarija ต่างหาก

การยอมรับความรู้ล้มเหลวในครั้งนี้เป็นอะไรที่ยากลำบากมากสำหรับเรา ยิ่งเป็นอะไรที่ตั้งใจไว้แล้วว่ามันจะสำเร็จ และสิ่งที่ทำให้เกิดความล้มเหลวนั้นคือตัวเรา

เราเก็บตัวไม่ยอมพูดจากับใครเพราะรอปรับตัวและทำความเข้าใจกับความรู้สึกตัวเองไปเกือบตลอดบ่าย 

โบ๊ทเข้าใจและปลอบเรา "ไม่เป็นไรน้า อย่างน้อยก็ปีนถึงยอด Tarija ก็ถือว่าได้ summit ยอดเหมือนกัน"
"มันไม่เหมือนกัน ยอดที่ตั้งใจกับไม่ได้ตั้งใจ ความรู้สึกมันไม่ใช่อ่ะ"
"ก็เข้าใจ..." 
"เค้าตัดสินใจแล้วว่าเค้าจะไปปีน Huayna Potosi..."
"ฮะ? ไหนตอนอยู่บน Tarija บอกจะไม่ปีนพีคแล้วไง นี่ยังไม่ครบ 1 วันเลยเปลี่ยนใจแล้วหรอ? ฮาๆๆ"
"ไปกับเค้าได้มั้ย?"
"ไปสิๆ"

แล้วเรื่องเล่าจากภูเขาลูกแรกก็จบลงเพียงเท่านี้

Please reload

  • Black YouTube Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon