© PAKAPRICH | Adventure Travel & Photography

ภูเขาลูกแรก (1)

August 27, 2017

เรื่องเล่าจากอเมริกาใต้ ตอนที่ 16
 

 
การเดินทางในครั้งนี้เราตั้งใจจะมาปีนภูเขาลูกแรกที่นี่

"Pequeño Alpamayo (5,300m)" หรือที่แปลว่า "Alpamayo น้อย" นั้นตั้งอยู่ในเทือกเขา Cordilera Real ประเทศโบลิเวีย เป็นภูเขาที่คนไม่ค่อยนิยมมาปีนเท่าไหร่ถ้าเทียบกับ Huayna Potosi (6,088m) 

ที่เราเลือกมาปีนที่นี่เป็นเพราะเราต้องการเรียนคอร์ส mountaineering ก่อนการปีน เลยเลือกลูกที่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมมากนักเพราะคนจะได้ไม่เยอะจนเกินไป

เราใช้เวลาทั้งหมด 5 วันฝังตัวอยู่ในหุบเขา Condoriri ใช้เวลา 3 วันในการเทรนด้วยการเดิน crampon (รองเท้าหนาม) บนหิมะ ฝึกใช้ ice axe (ขวานน้ำแข็ง) และวิธีช่วยเหลือตัวเอง ได้ลองฝึก ice climbing หรือการปีนผาน้ำแข็ง และ rock climbing บนผาหินจริงๆ และ 2 วันสำหรับการพิชิต Pequeño Alpamayo 

ถึงเวลาในการเรียนและการฝึกจะน้อยมาก แต่มันก็ทำให้เราได้ลิ้มลองประสบการณ์ใหม่ในครั้งนี้อย่างสนุกสนาน แต่จะว่าไปแล้วก็มีเพียงไม่กี่ทักษะเท่านั้นที่จะได้นำไปใช้ในการปีนเขาครั้งนี้

 

--

 

เวลา 03:00 เราโดนปลุกขึ้นมาจากถุงนอนอันอบอุ่นให้ลุกขึ้นแต่งตัวใส่อุปกรณ์ และหาอะไรเข้าปากเพื่อเติมพลัง 

เราเริ่มออกเดินกันในความมืด มีเพียงไฟจากไฟฉายคาดหัวที่สาดส่องอยู่ไม่กี่ดวง เราเดินบนทางที่เป็นพื้นดิน 1 ชั่วโมงก่อนจะเดินมาถึงเชิงธารน้ำแข็ง 

ไอความเย็นของน้ำแข็งนั้นพลั่งพรูออกมาในขณะที่เราต้องหยุดเดินเพื่อใส่อุปกรณ์เพิ่ม มือเราแข็งและเจ็บไปหมดเลยใส่ crampon เองไม่ได้ โบ๊ทเองก็เช่นกัน ไกด์เลยทำหน้าที่นี้ให้แทนอย่างคล่องแคล่ว 

ไกด์ผูกเชือกติดเราไว้กัน 3 คน โดยมีเราอยู่ตรงกลางและโบ๊ทเดินท้ายสุด ไกด์ย้ำเสมอว่าเวลาเดินนั้นต้องเว้นระยะให้เชือกไม่หย่อน อย่าเดินชิดกับคนข้างหน้าจนเกินไป 

เราเริ่มเดินบนธารน้ำแข็งกันจริงๆ เราเองที่รู้สึกว่ายังเดินไม่คล่อง เดินไม่ถนัด รู้สึกว่าขาหนักและเหนื่อยเดินตามไกด์ไม่ทัน เชือกที่ผูกเราติดกับไกด์เริ่มตึง โดยเฉพาะช่วงทางเดินขึ้นชันๆ ไกด์ผู้หวังดีเริ่มออกแรงช่วยดึงเราให้เดินเร็วขึ้น แต่หารู้ไม่ว่ามันมีแต่จะส่งผลเสีย...

เรารู้สึกเสียหลักและเสียการทรงตัวทุกครั้งที่โดนเร่งและโดนดึงให้เดินตามจังหวะไกด์ รู้สึกเหนื่อยยิ่งกว่าตอนเดินเอง พลังมันเริ่มหายฮวบฮาบอย่างควบคุมไม่ได้ 

ถึงหลังจากนั้นเราจะบอกให้ไกด์เดินช้าลงบ้าง แต่พลังที่หายไปก็ไม่สามารถกู้กลับได้

ในขณะที่ทุกครั้งที่เราหยุดพัก เรายังเห็นสีหน้าโบ๊ทนั้นดีอยู่เสมอ 

"ไม่เหนื่อยเลยหรอ?" เราถาม
"ก็ไม่ค่อยเหนื่อยนะ"
"จริงหรอ? เค้าเหนื่อยมากเลย ไม่ไหวแล้ว เดินตามไกด์ไม่ทันเลย"
"เค้าโอเค สงสัยฝ้ายเดินช้ามั้ง"

ความรู้สึกว่าตัวเองอ่อนหัดได้ปรากฏขึ้น ทั้งเหนื่อยจนไม่อยากจะไปต่อแต่ให้เดินกลับก็คงไม่ไหว ทั้งหนาวสะท้านจนหน้าชาไปหมด มีแต่เหตุผลที่ทำให้อยากหันหลังกลับ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงกับสถานะการณ์ "จะกลับก็ไม่ได้ จะไปต่อก็ไปไม่ถึง" แบบนี้ ถ้าจะให้เดินกลับไปเลยก็เสียดายแรงและเวลาที่ใช้ในการเดินขึ้นมาทั้งหมดจนถึงตอนนี้ และการยอมแพ้มันก็คงจะง่ายไป อีกอย่างไกด์ก็ยังคอยให้กำลังใจเราอยู่เสมอ เราเลยกัดฟันเดินต่อ 

ไม่เคยมีการเทรคหรือปีนเขาครั้งไหนที่ไม่ทรมานเลย มีแต่วันไหนจะเป็นวันที่ทรมานที่สุดต่างหาก และมันก็ดูเหมือนว่าจะเป็นวันนี้

เราเดินกันมาถึงช่วงก่อนเกือบสุดท้ายที่เป็นทางเดินหิมะสูงชันราว 60 องศา ไกด์ปีนขึ้นไปก่อนอย่างชำนาญ เราปีนตามขึ้นไปอย่างกระเสือกระสน 

เราใช้ขวานเฉาะหิมะลงไปอย่างมุ่งมั่น และใช้ขาเตะหิมะขึ้นมาตามไกด์ แต่ทำไมเตะหิมะแล้วเท้าไม่เกาะเป็นขั้นเหมือนไกด์ก็ไม่รู้ ยิ่งเตะหิมะยิ่งพังทลายลงมา ไม่มีที่ให้เรายืน เราเหมือนเดินอยู่บนทรายยวบๆ ที่ยิ่งเดินขึ้นไปเท่าไหร่ยิ่งไถลลงมามากเท่านั้น 

เรายังพยายามที่จะปีนขึ้นไปตามที่ไกด์สอน แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ก็ดูเหมือนจะไม่เห็นผล 

น้ำตาเอ่อคลออยู่ในเบ้าตา เหนื่อยจนแทบขาดใจ เราฟุบลงไปบนกองหิมะ ร่างกายปวกเปียกเหมือนใบไม้ที่ขยับไม่ได้

"ลุกขึ้นมา ได้โปรด" ไกด์ตะโกนบอกเราอย่างจริงจังและไม่ใจดีเหมือนตอนฝึก
"เดี๋ยว... แป๊บนึง... ได้มั้ย... ฉันเหนื่อย..." เราตอบไกด์กลับไปอย่างหมดเรี่ยวแรง

หลังจากหยุดพักเพียงไม่กี่นาที พลังสุดท้ายที่สะสมไว้ได้ถูกปลดปล่อยมาอีกครั้ง เราปีนขึ้นไปจนเกือบถึง หิมะเริ่มทลายลงมาอีกแล้ว แต่ครั้งนี้ไกด์จับแขนเราไว้แล้วฉุดเราขึ้นไปอยู่บนเนินได้ในที่สุด

เรานึกถึงหนังเรื่อง Everest ที่มีนักปีนเขามากมายที่เอาร่างตัวเองขึ้นมาอยู่ข้างบนแล้วพากลับลงไปไม่ได้ เรากลัวว่าเราจะเป็นเหมือนหนึ่งในนั้น

เราหยุดพักรอให้โบ๊ทปีนตามขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินต่ออีกครั้ง เพราะเรารู้แล้วว่าไม่นานเราคงถึงยอดเขา 

"นี่ยังไม่ถึงอีกหรอ?" เราได้แต่เพียงคิดในใจเพราะเหนื่อยเกินกว่าจะเอ่ยถาม

ถ้าที่แห่งนี้คือยอด Pequeño Alpamayo จริง ไกด์คงส่งเสียงร้องแสดงความดีใจให้เราแล้ว 

ไกด์ชี้ไปยังยอดเขาที่อยู่ข้างหน้าอีกลูก "นั่น Pequeño Alpamayo เราน่าจะเดินไปกันอีกหนึ่งชั่วโมงก็น่าจะถึงแล้ว" 

เรานั่งอยู่บนยอดเขา Tarija ยอดเขายอดเล็กๆ ที่เหมือนหลอกให้เราเข้าใจผิด

ดวงอาทิตย์กำลังขึ้น เราไม่รู้ว่าเราทั้ง 3 คนยังจะสามารถเดินไปพิชิต Pequeño Alpamayo ได้ทันเวลารึป่าว

"ไป! รีบไปกัน เรายังพอมีเวลา ถ้าดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วหิมะละลายจะอันตรายนะ" ไกด์ชักชวนให้เดินต่อ 
"เค้าเหนื่อยมากเลย เค้าไม่อยากเดินต่อเลย เค้าจะไม่ปีนพีคอีกต่อไปแล้ว โบ๊ทไปไหวมั้ย?"
"เค้าว่าเค้ายังไหว แต่ไม่ไปก็ได้ อยากอยู่ดูแลมากกว่า" โบ๊ทบอกเราและหันไปบอกไกด์ "เราไม่ไปต่อกันก็ได้ เพราะฝ้ายไม่อยากไปแล้ว"
"หรือจะให้ฝ้ายรอตรงนี้ก็ได้นะ เดี๋ยวดวงอาทิตย์ก็ขึ้นแล้วไม่หนาวหรอก" ไกด์เสนออีกแนวทางให้เราแยกกันไป
"ไม่เป็นไรดีกว่า ผมอยากอยู่กับเธอ" โบ๊ทตอบ

แต่ไกด์ยังชักชวนและให้กำลังใจต่อ "แต่มันอีกนิดเดียวเองนะ เราใกล้จะถึงแล้ว จากตรงนี้เดินไปกลับถึงยอดก็แค่ประมาณชั่วโมงครึ่งเท่านั้นเอง ไปกันเถอะ"

ไม่รู้อะไรมาดลใจเราที่ทำให้เรายอมลุกขึ้นมาอีกครั้ง

ทางเดินข้างหน้าเป็นทางเดินลงชันๆ บนก้อนหิน แต่ไกด์ก็ไม่ได้บอกให้ถอดรองเท้าหนาม (crampon) ออกเพราะทางเดินข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยหิมะ

ส่วนตัวเราเองที่เป็นคนลงเขาช้ากว่าการปีนขึ้นทำให้เรายิ่งรู้สึกกลัวการลงเขาที่ไม่ถนัดแบบนี้ เราค่อยๆ จับโขดหินและค่อยๆ เดินย่อๆ ลงมาอย่างช้าๆ ไกด์กลับบอกเราให้เราเดินยืดตัวตรงอย่างสง่าผ่าเผยแล้วเดินลงโขดหินชันๆ ด้วยรองเท้าหนามอย่างกับเดินลงบันไดหินอ่อนธรรมดาๆ ยังไงอย่างงั้น

เรารู้สึกว่าถ้าจะให้เราเดินต่อ เราอยากเดินด้วยจังหวะและวิธีของตัวเอง ถ้าจะมาเร่งกันแบบนี้ เราขอความปลอดภัยและมั่นใจไว้ก่อนดีกว่า

"ไม่เป็นไรนะ ให้ฉันรออยู่ตรงนี้ดีกว่า พวกเธอไปกันต่อเถอะ" เราบอกกับไกด์
"โอเค งั้นก็ได้" ไกด์ตอบตกลง
"ฝ้ายโอเคนะ?" โบ๊ทยังดูลังเลที่จะตัดสินใจ
"ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงเค้า มีแรงก็ไปต่อเถอะนะ เดี๋ยวเค้านั่งรอตรงนี้" เรายังยืนยันคำเดิม

โบ๊ทและไกด์ค่อยๆ เดินหายไปจากสายตา และปรากฏให้เห็นอีกทีเป็นตัวเล็กๆ 

"ทำแบบนี้น่ะดีแล้ว" เราได้แต่บอกตัวเองในใจพลางหยิบเสบียงมากินและพักให้หายเหนื่อยก่อนการเดินลงจะเริ่มต้นขึ้นเมื่อโบ๊ทกับไกด์กลับมา

แล้วติดตามเรื่องเล่าจากอเมริกาใต้ "ภูเขาลูกแรก" ตอนที่ 2 ได้ในสัปดาห์หน้าจ้า

Please reload

  • Black YouTube Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon