© PAKAPRICH | Adventure Travel & Photography

เลือกทัวร์

August 6, 2017

เรื่องเล่าจากอเมริกาใต้ตอนที่ 13

 

 

เรามาถึงเมือง Uyuni ตอนเวลาประมาณเที่ยงๆ ภารกิจวันนี้ของเราไม่มีอะไรมาก แค่กินข้าว แลกเงิน และเดินตรวจตลาดหาทัวร์ที่ถูกใจเพื่อจะไปทัวร์ทะเลเกลือและ Southwest Circuit 3 วัน 2 คืน

แต่เนื่องด้วยรถบัสจาก Atacama ที่เดินทางมา Uyuni ออกรถเมื่อตอนตี 3 เมื่อคืนทำเอาเรา โบ๊ทและจีวอนสะลึมสะลือรู้สึกเพลียและกลับไปนอนพักที่โฮสเทลโดยยังไม่ได้จองทัวร์ในที่สุด 

อีกเหตุผลนึงที่ทำให้เราตัดสินใจเลือกทัวร์ไม่ได้นั้นเป็นเพราะว่าก่อนเรามาถึง Uyuni ที่นี่มีหิมะตกหนัก ทำให้ถนนปิดและเข้าไปชมสถานที่ในอุทยานหลายแห่งของ Southwest Circuit ไม่ได้ บางทัวร์ก็บอกว่าไปได้ บางทัวร์ก็บอกว่ายังไปไม่ได้ ต้องรออีกสัปดาห์ ทำให้เราพับแผน Southwest Circuit กันไปก่อน

เรากลับมาหาข้อมูลเกี่ยวกับทัวร์ต่างๆ ที่ Uyuni หาข้อมูลเพิ่มว่าอาจจะมีอะไรทำนอกเหนือจากนี้ แล้วก็เหลือบไปเห็นข้อมูลเกี่ยวกับบริษัททัวร์ที่ชื่อ Oasis Travel ว่าเคยใช้คนขับรถเมาจนเกิดอุบัติเหตุรุนแรงแถมไม่ยอมออกมาดูแลรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นอีกต่างหาก เราได้แต่อ่านและจำขึ้นใจว่าถ้าคนขับเมาจะไม่นั่งรถไปด้วย

เมื่อยังไม่มีแผนการเดินทางไป Southwest Circuit เราเลยตัดสินใจไปทัวร์ Starlight & Sunrise (ทัวร์ดูดาวและแสงเช้าที่ทะเลเกลือ) ของบริษัททัวร์ที่มีชื่อเสียงมากในกลุ่มนักท่องเที่ยวเกาหลี

ทัวร์เริ่มต้นตอนตี 3 ครึ่ง เรา โบ๊ท จีวอนและผู้ร่วมคณะอีกหลายคนยืนหนาวสั่นอยู่หน้าบริษัททัวร์รอรถมารับ

รถ 4wd 2 คันได้ขับมาจอดอยู่ฝั่งถนนตรงข้ามกับบริษัททัวร์ ข้างรถติดสติ๊กเกอร์บริษัทสีขาวเอาไว้

"โอ...เอ...ซิส... เฮ้ยนี่มันบริษัททัวร์ที่มีอุบัติเหตุไปนี่หว่า คงไม่ได้มารับเราหรอก บริษัททัวร์มีตั้งเยอะแยะ เราคงไม่ได้เลือกมาโดนที่นี่" เราคิดในใจพลางหันไปดูป้ายหน้าบริษัททัวร์

"โอ...เอ...ซิส!!!" คราวนี้ชัดเลย ถึงจะเข้าข้างตัวเองยังไงว่าเค้าไม่ได้มารับเราก็คงเป็นไปไม่ได้ ชื่อบริษัทแปะหลาอยู่ซะขนาดนี้ แถมลูกค้าที่มาก็มีกันอยู่กลุ่มเดียวที่มาจากบริษัทนี้กันทั้งนั้น

"เอาไงดีๆๆ เอาเป็นว่าคนขับต้องไม่เมาละกัน!"

คนขับรถคนแรกเดินมาปิดผ้ามาส์กมิดชิดสนิทถึงจมูกเป็นลายหัวกระโหลก 

"เมามั้ยวะ? ดูไม่ออกเลย แต่มาส์กลายเถื่อนดีแหะ" 

"Hola!" คนขับรถทักทายต้อนรับและทำการเช็คชื่อลูกทัวร์ ไม่นานก็เรียกให้ขึ้นรถ 

เรามีเวลาตัดสินใจไม่นาน รถมี 2 คัน คนขับมี 2 คน แต่ยังไม่เห็นอีกคนเลย

ดูทรงพ่อหนุ่มมาส์กหัวกระโหลกนี่แล้วคงไม่เมา ดูพูดรู้เรื่องเช็คชื่อได้ อย่างน้อยตาไม่เยิ้ม เราตัดสินใจไปกับคนนี้แหละ!

เรา โบ๊ท จีวอนและสมาชิกครอบครัวเกาหลีอีก 3 คนกระโดดขึ้นรถ โบ๊ทนั่งหน้าคู่กับคนขับและคาดเข็มขัดเรียบร้อย เราที่นั่งอยู่แถวสอง ปกติก็ไม่ได้คาดเข็มขัด แต่วันนี้ขอคาดเผื่อไว้ก่อนแล้วกัน

รถแล่นออกไปในความมืด ถ้าเป็นการนั่งรถเคลิ้มๆ ตอนเกือบตี 4 เราคงผล็อยหลับไปแล้วแน่แท้ แต่วันนี้มันรู้สึกตื่นเต้นมวลๆ ท้อง เรานั่งลุ้นว่าฝีไม้ลายมือของคนขับจะโฉบเฉียวจนน่าหวาดเสียวหรือไม่

ถนนที่มืดสนิทมีเพียงแสงไฟจากรถเท่านั้นที่สาดส่องออกไป เราไม่รู้ว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกันแน่

"เค้าจะไม่เอาเราไปปล้นหรอกเนอะ" ความคิดวิตกจริตคิดร้ายไปต่างๆ นานาก็ผุดๆ โผล่ๆ อยู่ในหัว 

รถยนต์ที่แล่นมาได้จอดลงที่ไหนซักแห่งที่มีม้านั่งตัวยาววางอยู่ข้างถนน มีเพียงเสาไฟสีส้มนวลค่อยส่องสว่างอยู่อย่างบางๆ หนุ่มคนขับเดินลงมาพร้อมกับถุงกระสอบเรียกให้ทุกคนลงมาจากรถ 

พวกเราลงมากันอย่างง่ายดาย ถ้าเป็นหมูก็คงจะโดนเชือดตรงนี้ แต่คนขับรถนั้นไม่ได้ลงมาพร้อมกับของมีคมน่ากลัวที่คาดว่าอาจจะอยู่ในถุงกระสอบ หากแต่เป็นเพียงรถเท้าบูทยางหลากหลายคู่หลากหลายขนาด 

"ลองทาบหาไซส์ดูนะครับ ถ้าเป็นไปได้ก็ใส่ถุงเท้า 2 ชั้นครับ อากาศเย็นมากเลย" 

บรรยากาศการหารองเท้าทลายความหวาดผวาที่เรามีต่อคนขับรถไป

เราลองรองเท้ากันอย่างหนาวๆ ก่อนจะกลับเข้าไปอยู่ในรถอุ่นๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายประเทศเกาหลีอีกครั้ง เพราะนอกจากครอบครัวเกาหลีและจีวอนจะรัวภาษาเกาหลีใส่กันแล้ว คนขับรถยังเปิดเพลงป๊อปเกาหลีระหว่างการเดินทางไปทะเลเกลืออีกด้วย

คนขับรถนอกจากจะทำงานไม่บกพร่องแล้วยังเป็นตากล้องที่คอยบอกให้จัดท่าโพสยังไงแถมยังถ่ายรูปได้ดีมาก เรา จีวอนและครอบครัวเกาหลีประทับใจทัวร์ครั้งนี้ ทุกคนจบทริปอย่างมีความสุข คนขับรถ/ตากล้องได้ทิปไปอื้อ

โธ่ รู้งี้นอนหลับสบายใจไปตั้งแต่ขึ้นรถล่ะ

Please reload

  • Black YouTube Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon