• Prich

โลกไม่ค่อยกว้าง (1)


เรื่องเล่าจากอเมริกาใต้ ตอนที่ 5

ระหว่างรอรถบัสที่สถานี Puerto Natales จะไป El Calafate ตอนเช้า เราได้ยินเสียงคนไทยคุยกันระหว่างเดินออกมาจากห้องน้ำเลยรีบมาบอกโบ๊ทด้วยความตื่นเต้นเพราะนานๆ ทีจะได้เจอคนไทย โบ๊ทที่กำลังคุยกับคนที่มาจากโฮสเทลเดียวกันบอกให้เราไปคุยกับคนไทยก่อนเลยไม่ต้องรอโบ๊ท เราเดินเข้าไปทักพี่ๆ คนไทยที่มาด้วยกันเป็นผู้หญิงสองคน คนนึงผมสั้นกำลังยืนอยู่ ส่วนอีกคนที่นั่งอยู่ใส่แว่น "สวัสดีค่ะ เป็นคนไทยใช่ป่าวคะเมื่อกี้เห็นคุยภาษาไทยกันอยู่" "ใช่ค่ะ" พี่ผมสั้นตอบ เราเริ่มบทสนทนาเกี่ยวกับเส้นทางการเดินทางที่นี่ "แล้วพี่มากี่วันคะ?" "3 อาทิตย์ค่ะ แล้วน้องล่ะคะกลับเมื่อไหร่?" พี่ผู้หญิงผมสั้นถามต่อ "กลับเดือนสิงหาค่ะ" "โหหห ไม่ทำงานทำการบ้างหรอ?" พี่ใส่แว่นโพล่งขึ้นมา "นี่ก็ทำงานอยู่ค่ะ" "ทำอะไร? เป็นบล็อคเกอร์อย่างงี้หรอ?" เธอสวนต่อ "ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ" เราตัดเข้าประเด็นเรื่องใหม่เพราะเริ่มรู้สึกแปลกๆ กับน้ำเสียงของเธอ "พี่ลาวันได้เยอะเหมือนกันนะคะ" "ก็เยอะแหละ แต่รู้สึกว่าอยากกลับบ้านไปทำงานมากกว่า เดินทางไปด้วยแล้วมีงานเข้ามามันไม่ค่อยสนุกอะ รู้สึกว่ามันเป็นความรับผิดชอบของเรา" พี่ผมสั้นตอบ "ใช่ โตแล้วก็ต้องมีความรับผิดชอบ โตแล้วก็ต้องทำงาน!" พี่ใส่แว่นพูดขึ้นมาลอยๆ แบบไม่มองหน้า สายตาอยู่ระดับที่เธอนั่ง ครั้งนี้เราเริ่มรู้สึกอะไรกับคำพูดของพี่เค้าจริงๆ แล้วแหละ เพราะในใจก็คิดว่าสิ่งที่ทำอยู่มันก็เป็นงานของเรา ไม่ได้เอาแต่เที่ยวเล่นแล้วไม่คิดเรื่องทำมาหากินนี่หน่า ทำไมถึงมาพูดจาตัดสินคนอื่นจากประโยคไม่กี่ประโยคที่ได้ยินด้วย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังแอบคิดบวกว่าพี่เค้าคงไม่รู้ว่าบล็อคเกอร์เค้ามีวิธีหาเงินหางานกันยังไงรึเปล่า บทสนทนายังคงดำเนินต่อไป ส่วนใหญ่เป็นการพูดคุยกับพี่ผมสั้นมากกว่า "น้องขอวีซ่าโบลิเวียยัง?" "ต้องขอด้วยหรอคะ" ด้วยความที่ปากเร็วและสติไม่อยู่กับตัว จำได้แค่ว่าอเมริกาใต้มันมาง่าย ถ้าจะขอวีซ่าก็มาทำที่นี่ได้และแผนที่จะเข้าโบลิเวียก็ยังไม่มาถึงเร็วๆ นี้เลยลืมๆ เรื่องนี้ไป "เอ้า อีนี่! ไม่อ่านหนังสือ!" พี่ใส่แว่นโพล่งขึ้นมาลอยๆ แบบไม่มองหน้าอีกแล้ว "ห๊ะ เดี๋ยวนะ! เมื่อกี้พูดกับชั้นหรอ?!" เราสะดุ้งและประมวนผลในใจ นี่เพื่อนก็ไม่ใช่ รู้จักมั้ยก็เปล่า เพิ่งคุยกันเมื่อกี้นี้เองเนี่ยนะ ทำไมกล้าขึ้น "อี" กับคนที่เพิ่งเจอแล้วไปด่าเค้าว่าไม่อ่านหนังสือเนี่ยนะ แปลกคน! พี่ผมสั้นเริ่มตัดบท "มันแพงมากถ้าไปขอที่ชายแดน ไปขอในเมืองดีกว่า ลองหาข้อมูลดูนะ มีเยอะมากเลย" ทันใดนั้นรถบัสก็มาจอดเทียบท่าพอดี พี่เค้าก็เลยขอตัวเดินไปก่อน เราสวัสดีพี่เค้าแล้วเดินกลับไปหาโบ๊ทพร้อมกับความรู้สึกชาๆ เพราะตั้งแต่เดินทางมาไม่เคยเจอคนพูดจาแบบนี้ใส่เลย ถึงโลกจะไม่ค่อยกว้างที่ได้มาเจอคนไทยตั้งไกลโพ้น แต่ก็รู้สึกเสียดายแทนพี่เค้าที่อุตส่าห์เดินทางมาก็เยอะ แต่การเดินทางไม่ได้ช่วยทำให้โลกของพี่เค้ากว้างขึ้นเลย

#PakaPrichAdventure #SouthAmerica

0 views
  • Black YouTube Icon
  • Black Instagram Icon
  • Black Facebook Icon